نمی دونم چی بگم .... فقط می تونم بگم از همه چی خسته شدم

از همه بدم می یاد....همه مثل همن.... یه حس بدی دارم نمیدونم چه مرگمه

این روزا سرم خیلی شلوغه نتونستم آپ کنم

حیف شد نتونستم روز ولینتاین رو تبریک بگم

از شب همون روز ولینتاین ماه به قدری خوشکل شده که تو عمرم چنین ماهی رو ندیده بودم

نمی دونم هیچ کس ماهو دیده یا نه ولی اطراف ماه  قرمز شده بود معرکه بود دوست داشتم تا خود صبح بشینمو نگاش کنم

هر چی گشتم مثل اون ماه پیدا نشد

سلام

همه چیز سخته....بخدا سخته...حتی حرف زدن هم سخت شده....به هیچ کس نمی شه اعتماد کرد ....به هیچ کس....بغض گلومو گرفته می خوام بگم....می خوام حرف بزنم....دلم گرفته....ولی نمی شه....

همه به نفع خودشون می گن ...هر کی هر کار می کنه به نفع خودشه....دیگه کسی پیدا نمی شه که واسه کس دیگه ای کاری بکنه...بی خیال...

گفته بودم کتاب موفقیتهای نا محدود رو خوندم تو همون کتاب نوشته بود هر روز هر درسی رو که از زندگیت می گیری رو یادداشت کن یکی از درسهای امروزم این بودکه

اگر در تصمیم گرفتنت تردید داشته باشی بدون شک کس دیگه ای برات تصمیم می گیره که اونم حتما اول منافع خودشو در نظر می گیره

پس  بهتره که در تصمیم گرفتنمون هیچ وقت شک نکنیم ...هیچ وقت ...یقین داشته باشیم که هیچ کس بهتر از خودمون نمی تونه واسمون تصمیم بگیره

 بی قراری ناتوانم می کند در کنار غربتی غمگین و تلخ درد را هم آشیانم می کند گونه هایم خیس شبنم می شوند آتشی از درد می سوزد مرا زیر باران شعله ورتر می شوم این تب شبگرد می سوزد دلم می زنم فریاد تا شاید کسی دردهای خفته ام باور کند نیست آرامش ولی باید که دل گونه ای تنهایی اش را سر کند